අම්මා

උදේ පාන්දර නැගිටල උයල

තේ හදල

රෙදි හෝදල වනල

කෑමත් බෙදල

දවල් වෙනකං මාත් එක්ක

හරි හරියට වත්ත කොටල

බඩගිනියි කිව්වහම

අම්මා නොකා

මට අනල කවල

මම නිදාගෙන ඇහැරිලා

ආයෙත් බඩගිනියි කිව්වහම

මහ වැස්සෙ

වත්ත පහලට දුවල

චූං පාන් වෑන් එකෙන්

මාළු පාං අරන්

තව තේකකුත් හදලා

බොන්න කතා කරපු අම්මා

ඇහැව්වහම කිව්වෙ

සංසාරගත බැඳීම් කියල.

ඇස් දෙකෙන් කතා කිරීම

පොඩ්ඩක් එහාට වෙයන්කො

මොන මගුලක්ද බං

වැඩක් කරන්න දීපන්කො

කරන වැඩක් පොඩ්ඩක් එහාට වෙලා කරපන්කෝ

ඇයි?

අපි ඇස්වලින් කතා කරනවා

මොකක්?

දැන් ටික කාලයක් වෙනවා

අපි ඇස්වලින් කතා කරනවා

හ්ම්

.....

මොනවද බං උඹලා ඇස්වලින් කතා කරන්නෙ

බඩු මිල ගැනද?

උද්ධමනය ගැනද?

එහෙම නැත්තං....

නවත්තගනිං උඹේ කට

ඇස්වලින් කතා කරන්නෙ

ආදරේ

බම්බුව

ආදරෙන් බඩ පිරෙනවද

උඹට ඕවා තේරෙන්නෙ නෑ

ඇත්තටම

ආදරේ සුන්දරයි

බඩගින්න තරම්

උද්ධමනය තරම්

බඩුමිල තරම්

කෙටි ප්‍රශ්න පත්තරේ‍ට කණා නොගහ උත්තර ලියමු

විභාග. තවත් ඔළුව කැක්කුම හැදෙන මාතෘකාවක්. එලිවෙනකං නිදිමරාගෙන පාඩම් කරල ලියන්න ගියහම මුකුත් මතක නැතිවෙන එක විභාගවල ලක්ෂණයක් කියල විභාග ලියන හුඟදෙනෙක් දන්නවා. ‍විභාගෙත් කෙටි ප්‍රශ්න පත්තරේ කියන්නෙ කෙටි කාලෙකින් මුළු විෂය නිර්දේශයම ආවරණය වෙන විදිහට ප්‍රශ්න හදල උත්තරත් දීල හරි උත්තරේ අහන දරුණු ඛේදවාචකයක්. හුඟක් දෙනෙක් මේකෙ නොදන්න ඒවට කරන්නෙ ටක් ටික් ටුක් කියල කණා ගහන එක. හැබැයි මේ කණා ගහන එකත් කලාවක්. එහෙම නැත්තම් ආර්ට් එකකට කරන්න පුළුවන්. නිකන් කණාගහල හරියනවට වඩා වැඩි ප්‍රතිශතයක් මේකෙන් හරියනවා. මේ ආර්ට් එක හරියන්නෙ පහත කොන්දේසි එක්ක විතරයි.

• ප්‍රශ්න පත්‍රය බහුවරණ විය යුතුයි.
• ප්‍රශ්න පත්‍රය සම්මත  විභාග රීති වලට අනුකූල විය යුතුයි. (ඒ කිව්වෙ තියෙන්න පුළුවන් එක උත්තරයක් විතරයි ව‍ගේ ඒවා)
• භාෂාව මොකක් වුනත් කමක් නෑ.

දැන් බලමු උත්තර තෝරගන්නෙ කොහොමද කියල.

• කිසියම් විස්තරාත්මක ප්‍රශ්නයකට ඇත්තේ විස්තරාත්මක පිළිතුරක් නම් පිළිතුර බොහෝවිට දිගම පිළිතුර වේ. මේකට හේතුව වෙන්නෙ කිසියම් දෙයක් අපිට හොදටම විස්තර කරන්න පුළුවන් දීර්ඝ රචනාවකින් වීම. හොදම උදාහරණය තමයි සන්දේශ කාව්‍යය. අවස්ථාව පොඩි දෙයක් වුනත් ඒක දීර්ඝව විස්තර කරනවා. මෙය මෙසේ වන්නේ මේ නිසාය කියල කෙටියෙන් උත්තර දෙන්නත් පුළුවන්. ඒත් ඒක දිග ආකාරයට විස්තර කරන එක ඊට වඩා හුගක් වෙලාවට සිද්ධ වෙනවා.
•  ප්‍රශ්නය අහල මෙයින් සත්‍යයවන්නේ කුමක්ද කියල අහනකොටත් හුගක් වෙලාවට පිළිතුර වෙන්නෙ දිගම උත්තරේ. හේතුව වෙන්නෙ ඇත්ත කියල ඔප්පු කරන්න අපිට අමතර විස්තරයක් ඕනෙ වෙන නිසා.
• කිසියම් ප්‍රශ්නයක් ඉවරවන්නේ "හැර"Except යන්නෙන් හෝ අසත්‍යයවන්නේ කුමන පිළිතුරද කියා විමසූ විටද බොහෝවිට පිළිතුර වන්නේ දිගම පිළිතුරයි. ඒ මන්ද යත් බොරුවක් පැවසීමටද සාමාන්‍යය වචන ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි වචන ප්‍රමාණයක් අවශ්‍යයවන නිසාය.
• සවිස්තරාත්මක ප්‍රශ්නයකදී බොහෝවිට පළමු පිළිතුර නිවැරදි පිළිතුර වේ. මෙයට හේතුවන්නේ දීර්ඝ ප්‍රශ්නයක් කියවා අවසනදී අපේක්ෂකයා තවත් වෙහෙස කිරීම නැවැත්වීමට පළමු පිළිතුර නිවැරදි පිළිතුර බවට පත්කරයි.
• ප්‍රශ්නයක පිළිතුර එකම අගයක + හෝ - අගයන් වේ නම් පිළිතුර බොහෝවිට ඒ දෙකෙන් එකක් වේ. උදාහරණයක් ලෙස කිසියම් පැණයක පිළිතුරු 4 පහත සදහන් ලෙස ගනිමු.

• A.      2
• B.      -5
• C.      3
• D.      5

  බොහෝවිට පිළිතුර වන්නේ +5 හෝ -5ය

• ප්‍රශ්නය පුරාවට දත්ත සපයා ඇත්නම් ඒ දත්ත මගින් වැරදි පිළිතුරු හෝ නොගැලපෙන පිළිතුරු ඉවත් කිරීමේ ක්‍රමවේදය නිවැරදි පිළිතුරට මග පෙන්වයි. මේ සඳහා මූලික දැනුමක් අවශ්‍යය වේ.
• කිසියම් ප්‍රශ්න පත්‍රයක එක ප්‍රශ්නයක් සඳහා වරණ 4ක් ඇතැයි සිතමු. පිළිතුරක් සසම්භාවී ලෙස ගතහොත් පිළිතුරක් නිවැරදි වීමේ සම්භාවිතාව 25%කි. එනම් ප්‍රශ්න 100ක් ඇති ප්‍රශ්න පත්‍රයක සියළුම පිළිතුරු සඳහා පළමු වරණය තෝරා ගතහොත් මුළු ප්‍රශ්න පත්‍රයේ ලකුණු සම්භාවිතාවය 25%කි.

මේ බොහෝ තරඟ විභාගවලදී පිළිතුරු සොයාගත හැකි රීතීන්ය. මේවා රීති බැවින් කිසිවක් නිවැරදි නොවිය හැකිය. නමුත් බොහෝවිට 60% ක් පමණ දුරට මේවා සත්‍යයවේ.

විභාගයකදී කණා නොගසා පාඩම් කිරීම යෙහෙකි. නමුත් කණා ගැසීමට සිදුවේ නම් මේ දේවලුත් සිහියේ තබාගන්න.  ඔබ‍ට ජය!

අවුරුද්දක් කල අරුමය

අවුරුද්ද දවසෙත්

අවුරුද්දට පස්සෙ දවසෙත්

මූණු පොත පුරා

ගෙදර ගිය විස්තර

ගමේ ගිය විස්තර

සිනාවෙන් පිරි

දෙමාපිය මුහුණු

සොම්නසින් පිරුණු 

දරුවන්ගේ මුහුණු

ඇකි යන්තම්

අවුරුද්දකට පාරක් හරි

දෙගොඩතලා ගිය සතුට

අනේ ඇත්තට

අවුරුද්දක් කල අරුමය

ඒත්

හැමදාම නත්තල් නෑ

හැමදාම අවුරුදුත් නෑ

වෙලඳ දැන්වීමක අසිරිය

මීටත් කලින් වෙළඳ දැන්වීම් ගැන කතා කලෙමි. ඒ වෙළඳ දැන්වීම් ද කලාවක් වන බැවිනි. දැන් කතා කරන්න යන්නේද වෙළඳ දැන්වීමක් ගැනය. කාලයෙන් කාලයට වෙළඳ ප්‍රචාරණ විධි වෙනස් වෙයි. දැන් ඇති අළුත්ම ප්‍රචාරන විදිහ වන්නේ ඊ මේල් මාකටින්ය. මේ ඊමේලයක් හරහා මට ලැබුණු එවන් දැන්වීමකි. භාවිතා කරන මොනිටරයේ විභේදනය (සිංහලෙන් රෙසලුෂන්) එකත් එක්ක මට ඉස්සෙලාම පෙනුනෙ මේ කොටස.

අම්මාගේ සෙනෙහස මිල කල නොහැකි වුවත් මේ දැන්වීමට අනුව එය දැන් “සේල්” දමා තිබේ. පසුව එම පෙනෙන විභේදනයෙන්ම මදක් පහලට ගත්විට තවත් අළුත් යමක් නෙත ගැටුන.

කුඩා දරුවෙකු 20%ක් අඩුවෙන් ලැබේ. තුන් දෙනෙක් ලැබෙන්නේ දෙදෙනෙකුගේ මිලටය.

මේ කියන හරුපයේ තේරෙන ටික තිබුනේ පහලම කොටසේය. මේ බ්ලොග් එක වෙළඳ ප්‍රචාරන මාධ්‍යක් නොවන නිසා ඒ ටික මම පළ කරන්නේ නැත.

වෙළඳ දැන්වීමක් වූ කලී කලාවකි. එයට ජනයා ඇද බැඳ තබාගත හැකිවිය යුතුය. ඇස ගැටෙනා පළමු අවස්ථාවේම විකුනන භාන්ඩය ගැන අවබෝධයක් සහ ආසාවක් පාරිභෝගිකයා තුල ඇතිවිය යුතුය. දැන්වීම් නිර්මාණය කරන්නෝ මේ පිළිබඳව මීට වඩා උනන්දු විය යුතුය. මේ තවත් එක් උදාහරණයක් පමණි.

Colour සිංහල චිත්‍රපටය

ඉසුරු වීරසිංහ මුදලි නැමති තරුණ සිනමාවේදියාගේ කලර් නැමති සිනමා රූප කාව්‍යය නැරඹුවෙමි. මම මහා ලොකු විචාරකයෙක් නොවෙමි. නමුත් එහිදී දැනුනදේ ලියාතබමි.

ඒ ඉසුරුගේ පළමු සිනමා අත්දැකීමයි. මුළු චිත්‍රපටය පුරාම ගලාගෙන යන තිරපිටපතක් එහි අඩංගුය. තිර පිටපතේ මාකටින් පොයින්ට් එක හැටියට ඔවුන් ගන්නේ එහි නළු නිළියන්ගේ චරිත වලට නාමකරණයක් නොමැතිවීමයි. තරුණයා තරුණිය සිත්තරා ලෙස ඒවා ඇතිබව ඔවුන් නැවත නැවත විවිධ තැන්වල පැවසීම නිසා එය මාර්කටින් පොයින්ට් එකක් බව මම විස්වාස කරමි.

ඉසුරු කලින් වැඩ කරන්නේ වෙළද දැන්වීම් සමගය. (මම එසේ ඇසුවේ ඔවුන්ගේ වැඩසටහන් වලිනි) මට හැ‍ඟෙන දැනෙන එවැනි වෙළද දැන්වීම් ගති චිත්‍රපටියේ ද අඩංගු වෙයි. හොඳයයි සිතෙන තිර පිටපතක කාල වකවානු ගැලපීමේදි පිටපතේ ජීවගුණය නැතිවී ගිය අවස්ථා ඇතිවී තිබේ. උදාහරණයක් ලෙස කීවොත් චිත්‍රපටයේ අවසන් භාගයේ සිත්තරා නැවත තමන්ගේ කලාගාරයට යන අවස්ථාව සලකමු. ඔහු එයට යන්නේ කතාවේ හැටියට අඩුම තරමේ අවුරුදු 20-25 කට පමණ පසුවය. (චිත්‍රපටයේ තරුණයාගේ චරිතය රඟපාන ප්‍රියන්ත මංසිළු එහි රඟපාන්නේ අඩුම තරමින් වයස 25ක තරුණයකුගේ චරිතයකැයි මම සිතමි) ඉන්පෙර ඔහු අවසන් වරට එහි ගියේ සඳනි සුලක්ඛනාට දරුවෙකු ඉපදෙන්නට ඉන්නා කාලයේ යැයි ඉඟියක් ඒ තුලින් ජනිත වෙයි. වසර 25කට පසු යතුර සොයාගෙන ගොස් දොර අරින විට කලාගාරය පැරණි වී ඇතිබවට සාක්ෂි දෙකක් වේ. එනම් කලාගාරය තුල හුඹසක් වැඩී තිබීමත් බංකුව දිරා තිබීමත්ය.  දූවිලි ඇත්තේ අවසන් වරට ඇඳි චිත්‍රයේ පමණි. ඉන් පෙර ඇඳි කැන්වස්  චිත්‍ර ඒ ආකාරයෙන් පැවතීම පුදුම සහගතය. කලාගාරයේ වසර විසිපහක් තිස්සේ ඉතිරිවී ඇති අනිත් දෙය නම් සුලක්ඛනා ලියූ ලිපියයි. ලෑලි දිරා ගියද ලිපිය සමග එහි අත් අකුරු වසර 25කට පමන පසුව පැවතීම වෙළඳ දැන්වීමක ස්වරෑපය ගනියි.

කමල් අද්දරආරච්චි නම්  ජ්‍යෙෂ්ට නළුවා චිත්‍රපටය තුල තම අඥාදායකත්වය පතුරවයි. ඇතැම් විට තිර පිටපතේ අවස්ථා නිසා ඒ අවස්ථා මග හැරී යයි. සල්ලිවලට කලාකාමීත්වය විකුනන්නේ නැතැයි කියන ඔහු තම කාමය හමුවේ එය විකුණයි. (මං දන්නෙ නෑ මට හිතෙන හැටි). දර්ශන දෙක තුනක පමණක් පෙනී සිටින ජයනි සේනානායක තමන්ගේ චරිතය මැනවින් රඟපායි. ඒ සඳහා ඇය වේදිකාවෙන් ලබාගත් අත්දැකීම් මොනවට භාවිතා කරයි.

ඉසුරුවැනි තරුණ නිර්මාන කරුවන්ගේ පැමිණිම සිනමාට වැදගත්ය. සිනමාව තුල ඔවුන් තෙම්පරාදු වනවිට තවත් වසර කිහිපයකින් ඔවුන් ඉතාම හොඳ නිර්මාන කරනු ඇත.

මුළු චිත්‍රපටිය පුරාවටම මගේ මතකයේ රැ‍ඳෙන එක දෙබසක් තිබේ. ඒ ශ්‍රීමාල් වෙඩිසිංහ කමල් අද්දර ආරච්චිට කියන "කොල්ලටයි බල්ලටයි හැමෝටම 'ආර්ට්' තේරෙන්නේ නැහැ පුතා."

ඇත්තය. ඇතැම්විට මමද ඇත්තේ එතැන විය හැකිය. නමුත් මේ මගේ අදහසයි.

දුවේ

දුවේ
මම නුඹට පොරොන්දුවක් වීමී
ඒ නැවත නුඹ ගැන නොවිමසන බවය
නුඹ මා හැරදා
වසරක් ගෙවෙන්නේ අදය
සිටියානම්
මා තුරුල්ලේ සුරතල් වදන් පවසමින්
අම්මා සොයන්නී
ඔබයි

දුවේ
තිස් වසක ම දිවියේ
මා ලබාගත්
බොහෝ භෞතික දේ අතර
එකම මානුෂික  වස්තුව නුඹම විය
අනේක භෞතිය සම්පත්ද
මගෙන් ඈත්වන බව
මම දැන සිටියද
නුඹ වැනි මානුශිය සම්පත්
මගෙන් ඈත්වෙතැයි
මා සිහිනෙන් වත් නොසිතුවෙමි
අවසා‍නයේ ඉතිරිවූයේ
අප අතරේ බැදි
නොනිමෙන සෙනෙහස පමණි

දුවේ
තවත් අනන්ත කාලයක්
මේ සසරේ අප මුණ ගැසේවි
කිසිදු විටක
මෙවන් අකල් වියෝවක්
තවත් ඔබට සිදුවන්න එපා.